Artykuł o prawie - kilka porad

ArtykuÅ‚ o prawie - kilka porad czyli radca prawny ÅšlÄ…sk trudnym zadaniem dla prawnika. Dlatego nie wszystkie kancelarie chÄ™tnie przyjmujÄ… tego typu sprawy. Z drugiej strony istniejÄ… kancelarie specjalizujÄ…ce siÄ™ wÅ‚aÅ›nie w sprawach o opiekÄ™ na dzieÄ

Dodane: 29-05-2016 08:27
Artykuł o prawie - kilka porad

Kancelaria prawna przyjmująca sprawy opieki na dziećmi

radca prawny ÅšlÄ…sk

Przeprowadzanie spraw rozwodowych połączonych z przyznaniem jednemu z rodziców prawa do opieki na dzieckiem jest bardzo trudnym zadaniem dla prawnika. Dlatego nie wszystkie kancelarie chętnie przyjmują tego typu sprawy. Z drugiej strony istnieją kancelarie specjalizujące się właśnie w sprawach o opiekę na dziećmi. Prawnik prowadzący taką sprawę musi nie tylko kontaktować się z rodzicami dziecka, ale też umiejętnie rozmawiać z nim samym w taki sposób, żeby z tej rozmowy uzyskać informację o tym, z którym z rodziców dziecko chciałoby zostać. Niekiedy przeprowadza także wizję lokalną w domu dziecka żeby sprawdzić, w jakich warunkach żyje ono na co dzień. W razie jakichś wątpliwości rozmawia także z pracownikami szkoły, do której uczęszcza dziecko.


Wikipedia o historii radcy prawnego

radca prawny ÅšlÄ…sk

W historii zawodu radcowskiego wyróżnia się trzy etapy. Pierwszy rozpoczął się 13 grudnia 1961 r., kiedy Rada Ministrów wydała uchwałę w sprawie obsługi prawnej przedsiębiorstw państwowych, zjednoczeń oraz banków państwowych nakazującą tym podmiotom korzystanie z usług prawnych wyłącznie radców prawnych zatrudnianych przez te jednostki. Po uchwaleniu 19 grudnia 1963 r. nowej restryktywnej ustawy o ustroju adwokatury m.in. pozbawiającej adwokatów prawa świadczenia usług wobec państwowych jednostek gospodarczych, domeną radców prawnych stało się świadczenie usług wobec tych jednostek. W systemie nakazowo-rozdzielczym radca prawny stawał się reprezentantem państwa socjalistycznego i jego prawa wobec dyrekcji jednostki, w której był zatrudniony, nadzorując w niej w interesie społecznym stosowanie prawa.

Drugi etap zaczął się 6 lipca 1982 r., kiedy to Sejm PRL uchwalił ustawę o radcach prawnych określając zasady wykonywania obsługi prawnej przez radców prawnych, jej organizację oraz legitymizując działania samorządu radców prawnych. W dalszym ciągu jednak wykonywanie zawodu radcy prawnego polegało głównie na obsłudze prawnej państwowych i spółdzielczych jednostek organizacyjnych, choć z obsługi prawnej radcy prawnego mogły także korzystać organizacje społeczne oraz spółki z udziałem kapitału państwowego, spółdzielczego lub organizacji społecznych. Samorząd radcowski pozbawiony był nadal dwóch ważnych uprawnień: prowadzenia przygotowania do wykonywania zawodu (bowiem aplikację organizowały i prowadziły okręgowe komisje arbitrażowe) oraz podejmowania decyzji w sprawie wpisu na listę radców prawnych (wpisu dokonywał prezes okręgowej komisji arbitrażowej).

Za początek trzeciego etapu uważa się uchwalenie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej, która w art. 24 wymieniała udzielanie pomocy prawnej jako jeden z rodzajów działalności gospodarczej (w rozumieniu tej ustawy), świadczonej na rzecz podmiotów gospodarczych. Uwolnienie się od nadzoru Państwowego Arbitrażu Gospodarczego nastąpiło ustawą z 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych, która przyznała samorządowi radców prawnych kompetencje do prowadzenia aplikacji oraz dokonywania wpisów i prowadzenia list radców prawnych. Zasadnicze ramy wykonywania zawodu radcy prawnego wyznaczyła natomiast tzw. wielka nowelizacja ustawy o radcach prawnych, dokonana ustawą z 22 maja 1997 r., poprzedzona uchwaloną 2 kwietnia 1997 r. Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, której art. 17 ust. 1 ustanowił gwarancje dla samorządów zawodowych reprezentujących zawody zaufania publicznego.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Radca_prawny


Zatrudnienie w kancelarii prawnej

Studia prawnicze uważane są za jedne z najtrudniejszych studiów, na które może zdecydować się młody człowiek. Oprócz całej historii rozwoju prawa, trzeba także poznać wszystkie jego przepisy i umieć je stosować w praktyce. Każdy student już od początku studiów myśli także o uzyskaniu aplikacji prawniczej, co stanowi dla niego dodatkowe źródło stresu. Na zakończenie studiów prawniczych musi napisać pracę zaliczeniową oraz zdać odpowiedni egzamin i uzyskać prawo do wykonywania zawodu. Potem będzie musiał przechodzić przez kolejne stopnie, zanim będzie mógł założyć własną kancelarię. Na początku odbędzie praktyki w jednej z kancelarii, a po ich pozytywnej ocenie będzie mógł liczyć na stałe zatrudnienie w kancelarii prawnej.